Margrieta en Arend op de Britse Eilanden

Nog even Bovey Het voelt een beetje als mosterd na de maaltijd, maar na de mooie dag gisteren moeten we nog even naar huis. Het zit erop, Ierland en Cornwall zijn in kaart gebracht. De rest van de Britse eilanden zal moeten wachten tot een volgende vakantie. Ons reisschema is redelijk ontspannen. Na een relatief mager ontbijt - ik ben nog vol van de Bridford Inn en Margrieta neemt genoegen met een continental - is er nog even tijd even om het hotel heen te wandelen en het in zijn volle glorie te aanschouwen. Daarna pakken we de auto en rijden we naar ons Brexit-vliegveld, zeer passend Exeter genaamd. Private footpath De rit verloopt voorspoedig, alleen de inleverprocedure zelf wordt wat vertraagd doordat we een eindje terug moeten rijden naar een tankstation om de benzine af te toppen, en het vliegveld zo klein is dat de rental car return onbemand is - we moeten per intercom een busje bestellen om ons naar de vertrekhal te brengen. Ik kan hier niet goed tegen op de laatste ...

Er is er één jarig! Er is er een jarig, hoera, hoera! We hebben afgesproken dat ik deze dag invul. Margrieta vindt dat niet zo eenvoudig, maar wel spannend - en dat versta ik voor het gemak als leuk. Randvoorwaarden voor de programmering zijn: we moeten morgen (dinsdag) in Exeter inchecken. Dat betekent een overnachting daar in de buurt, en van het begin af aan ligt het al wel voor de hand dat de dag zich in Dartmoor zal afspelen: een groot natuurgebied in Devon, ten oosten van Cornwall; hooggelegen, nat en steen, met daartussen meertjes, beekjes, moeras en heel veel groen van het primitievere soort. Gisteren hebben we een voorproefje gehad in de vorm van mist op Bodmin Moor. Het weer is al zolang we in Engeland zijn een beetje onbepaald: veel wolken, bleke zonnetjes en af en toe een spatje regen. Voor vandaag zijn de vooruitzichten meer van hetzelfde; probleem is dat zo'n specifiek gebied als Dartmoor vast en zeker een microklimaat heeft dat zich niet houdt aan een stand...

De goeie ouwe Arthur Opnieuw een dag waarop we niet van B&B hoeven te wisselen. We hebben Annie gistermiddag gevraagd het tweede bed op onze kamer ook op te maken, zonder heel hard te (durven) zeggen dat het tweepersoons een dun rotmatras met een kuil heeft en enorm kraakt. Dat schept rust. Het plan voor vandaag heeft als voornaamste component een bezoek aan Tintagel, de ruïnes van een kasteel aan de noordkust, waar volgens in de 12e-eeuwse opgeschreven romatische legendes in de 6e eeuw na Christus koning Arthur zijn hoofdzetel gehad moet hebben. De betrouwbaarheid van die legendes is zeker niet groter dan wanneer we nu zonder documentatie iets zouden beweren over de tijd van Columbus of daarvoor nog, maar wat wél zeker is, is dat deze verhalen toendertijd belangrijk genoeg werden gevonden om er een modern (13-eeuws) kasteel neer te zetten. Waarheid is van ondergeschikt belang, het gaat erom wat mensen geloven. Trelissick Gardens Maar we zijn nog niet in de buurt van Ti...

Melkkannetjes Een slechte nacht in een krakend ledikant, een voortreffelijk ontbijt op de christelijke tijd van 9:45, daarna een zeer rustige dag, met verreweg de minste autokilometers van de hele vakantie. Margrieta heeft al vrijwel meteen bij aankomst in Cornwall een serie openluchtvoorstellingen van een toneelstuk van Tsjechov gespot: De Kersentuin - in het Engels: The Cherry Orchard . We konden het de tweede avond in Penzance bezoeken, maar het weer zag er te onzeker uit. Vandaag zijn er twee voorstellingen even buiten Truro, op een locatie die onze hospita niet kent maar die in de tuin van een voormalig klooster, nu een oecumenisch aandachtscentrum, blijkt te zijn: één 's middags en één 's avonds. We houden eigenlijk al dagenlang de weersvoorspelling in de gaten, zonder daaraan zekerheid te kunnen ontlenen; vanochtend gaat de kogel door de kerk en kopen we twee kaartjes voor de middagvoorstelling, profiterend van de belofte van onze hospita dat ze geschikte stoeltjes...

Verrassing: een kerk achter onze kamer Blij als we waren met deze oplossing voor ons kamerprobleem, ons bed is er niet beter om. Twee jaar geleden hebben we in Frankrijk een soortgelijke rondreis gedaan, zijn daar de bedden gewoon beter, zijn we in de tussentijd zoveel meereisend (lees: meer-eisend) geworden, of zijn we het gewoon vergeten? Het ontbijt is in ieder geval andermaal prima, al zijn we er bijna te laat voor en is de toast op. Wéér rijden we noodgedwongen richting Helston, met onze ogen dicht vinden we het paadje rond de wegafzetting. Pas na een kwartier kunnen we de bekende weg en de Hagedis verlaten, en de auto richtig Falmouth keren. De hoge fractale dimensie van de Zuid-Cornshe kust speelt ons parten, hoewel Falmouth maar 12 km verwijderd is van St. Keverne zoals de Nazgûl vliegt (vrijwel recht naar het noorden), is de kortste autoroute 33 km lang, eerst westwaarts, dan noord, dan oost. Nog steeds een kippe-eindje natuurlijk. Het zal niemand verbazen: Falmouth li...

Chysauster The Lizard is de naam van de zuidelijkste punt van Engeland. Vandaag brengen wij daar door, aan een baaitje, een stukje wandelend, in een leuk havenstadje. Aldus komen we in één moeite door van A (St. Ives) naar B (Helston). Zo tenminste luidt het plan van de dag. Voordat het zover is genieten we voor de tweede keer het prijswinnende ontbijt van de oude pastorie, en proberen we na ons boeltje gepakt te hebben andermaal Chysauster te bezichtigen, dat nu eenmaal aan de route naar Penzance ligt, in al zijn smalte toch zo'n beetje de enige verbinding tussen noord- en zuikust in dit deel van Cornwall. Ditmaal is het dorpje open voor toeristen. Tegen betaling van vijf pond per persoon (en na afslaan van een dringende oproep lid te worden van de English Heritage) verwerven we het recht tussen de begroeide, halfhore muren rond te snuffelen waar bijna tweeduizend jaar geleden, ten tijde van het Romeinse rijk, de gewone Engelsman druk was met zijn dagelijkse beslommeringen...

Hoe groot is een koninklijke hoogheid? Ik heb al eens eerder geprobeerd een logica te ontdekken achter de Engelse nomenclatuur voor bedden. Men spreekt van queen size en king size -bedden; het ligt voor de hand dat de eerste kleiner zijn dan de tweede. Maar daar is dan ook wel zo'n beetje alles mee gezegd: hoeveel bed een doorsnee queen of king nodig heeft kom je niet te weten, een opgave in centimeter of desnoods inch is te privé. Lengte en breedte: het blijft raden. Wel duidt, interessant genoeg, zowel king als queen op een bed dat niet veel langer is dan breed, oftewel in principe door twee personen kan worden gebruikt, zelfs om in te slapen. Lastiger nog wordt het bij hotelkamers. Een double room is een kamer met tweepersoonsbed, in tegenstelling tot een twin room die twee éénpersoonsbedden telt. Maar hoe rekbaar, of indrukbaar, is tweepersoons? Mijn werkhypothese na tien B&B's: zonder expliciete vermelding van het koninklijke geslacht gaat het om queen size , ...