The Cherry Orchard

Melkkannetjes

Een slechte nacht in een krakend ledikant, een voortreffelijk ontbijt op de christelijke tijd van 9:45, daarna een zeer rustige dag, met verreweg de minste autokilometers van de hele vakantie.

Margrieta heeft al vrijwel meteen bij aankomst in Cornwall een serie openluchtvoorstellingen van een toneelstuk van Tsjechov gespot: De Kersentuin - in het Engels: The Cherry Orchard. We konden het de tweede avond in Penzance bezoeken, maar het weer zag er te onzeker uit. Vandaag zijn er twee voorstellingen even buiten Truro, op een locatie die onze hospita niet kent maar die in de tuin van een voormalig klooster, nu een oecumenisch aandachtscentrum, blijkt te zijn: één 's middags en één 's avonds. We houden eigenlijk al dagenlang de weersvoorspelling in de gaten, zonder daaraan zekerheid te kunnen ontlenen; vanochtend gaat de kogel door de kerk en kopen we twee kaartjes voor de middagvoorstelling, profiterend van de belofte van onze hospita dat ze geschikte stoeltjes heeft. Na enig zoeken in diverse schuurtjes heeft ze die inderdaad, prima kampeerstoeltjes.

The Cherry Orchard

De voorstelling is om 14:00, we gebruiken de tijd daarvóór om Truro te bezoeken, de hoofdstad van Cornwall, met een bekende kerk en aangeprezen als een aardig stadje. Het is boeiender dan Helston, zoveel is zeker; maar we zijn niet erg in de stemming voor winkelen, na halfslachtig een paar zaakjes in- en weer uitgelopen te zijn wijden we ons aan nog maar een sconequest (resultaat: 8-) en rijden dan naar de toneellocatie.

Toeristisch hoogtepunt van Truro

Het is een voltreffer: niet alleen is het uitstekend weer, met af en toe een bleek zonnetje, maar ook is de tuin prachtig op een helling gelegen, het minimale podium leuk aangekleed en het stuk zelf goed uitgevoerd. Over-geacteerd in de beste pantomime-traditie, maar dat stoort niet aangezien het stuk zelf een komedie is of in ieder geval als zodanig wordt gebracht; daardoor goed verstaanbaar. Russisch toneel staat niet bekend om luchthartigheid, en we vragen ons af in hoeverre het is aangepast ten opzichte van het origineel (antwoord bij nazoeken: nauwelijks, afgezien van translatie van Russische naar Engelse setting). Er zijn zes acteurs voor dertien rollen, sommigen van de dubbelrollen vallen op door de fysieke aspecten van de acteur in kwestie, maar dat het er maar zes zijn verbaast ons als ze na afloop hun welverdiende applaus komen halen.

Er is een raffle waarvan de uitslag in de pauze wordt bekendgemaakt; het is allemaal zo Engels als het maar zijn kan. Het is niet eenvoudig de vinger op dat typisch Engelse karakter te leggen. Kneuterigheid maakt er een groot deel van uit, maar dat woord heeft een te negatieve connotatie: het is léuk kneuterig.

Uitvoering in de tuin van het Epiphany House

Inclusief pauze duurt het stuk bijna tweeëneenhalf uur, maar voor avondeten is het nog een beetje vroeg. Terug naar de B&B heeft geen zin, dus we rijden weer naar het centrum, doen nog net voor sluitingstijd de tourist information aan voor ideeën voor een wandeling morgenvroeg, en vinden na enig zoeken een terrasje, niet bijzonder gezellig, waar we ons verfrissen. Daarmee is het laat genoeg geworden, we kiezen andermaal voor Indisch eten maar dan in een ander restaurant. Eigenlijk Nepalees. Ook goed, misschien iets minder bijzonder, kan ook aan onze eigen keus liggen.

Wijdsere blik over de tuin

We houden het kort, zijn dan ook tijdig terug in The Laurels. We zitten nog even buiten, tot het te koud en insecterig wordt, trekken ons dan terug op onze kamer en leggen ons vroeg op één oor.