Weg van Engeland

Nog even Bovey

Het voelt een beetje als mosterd na de maaltijd, maar na de mooie dag gisteren moeten we nog even naar huis. Het zit erop, Ierland en Cornwall zijn in kaart gebracht. De rest van de Britse eilanden zal moeten wachten tot een volgende vakantie.

Ons reisschema is redelijk ontspannen. Na een relatief mager ontbijt - ik ben nog vol van de Bridford Inn en Margrieta neemt genoegen met een continental - is er nog even tijd even om het hotel heen te wandelen en het in zijn volle glorie te aanschouwen. Daarna pakken we de auto en rijden we naar ons Brexit-vliegveld, zeer passend Exeter genaamd.

Private footpath

De rit verloopt voorspoedig, alleen de inleverprocedure zelf wordt wat vertraagd doordat we een eindje terug moeten rijden naar een tankstation om de benzine af te toppen, en het vliegveld zo klein is dat de rental car return onbemand is - we moeten per intercom een busje bestellen om ons naar de vertrekhal te brengen. Ik kan hier niet goed tegen op de laatste dag en heb even tijd nodig om de nodige flexibiliteit van geest ten toon te spreiden. Het inchecken verloopt dan wel weer vlot, en weliswaar staan er wat afgelaste vluchten op het bord, maar die zouden naar de Isles of Scilly gaan en daar willen we toch niet naar toe. Even zitten dus, en even tijd voor wat losse eindjes.

Ergens in een van de eerdere blogs heb ik een vergelijking tussen Ierland en Engeland, in het bijzonder Cornwall, beloofd. Een aantal verschillen zijn al aan de orde geweest, maar een volledig overzicht ben ik nog schuldig. Vooraf zij trouwens opgemerkt dat de overeenkomsten groter zijn dan de verschillen, maar die blijven hier buiten beschouwing.

• Eenheden. Ierland wint: euro's en kilometers in plaats van ponden en mijlen, het is allemaal toch net iets gemakkelijker. We hebben trouwens maar net gedaan alsof een pond gelijk staat aan een euro, en dankzij de dreigende Brexit klopt dat ook heel aardig. Door die mijlen leken Engelse afstanden wat korter, althans volgens de verkeersborden; aangezien we voornamelijk gebruik gemaakt hebben van Google Maps hebben we ons nauwelijks voor de gek laten houden.
• Wegen. Zowel Ierland als Cornwall zijn arm aan snelwegen; in Cornwall is er zelfs niet één, al zijn er stukken A-weg die er makkelijk voor door kunnen gaan - tot de volgende rotonde dan. De wegen die er wél zijn neigen tot kronkelen en smal zijn; en waar ze smal zijn neigen ze tot het kweken van de al vaak genoemde muurtjes en hagen. De hagen Cornwall zijn bepaald indrukwekkender, tot zeker drie meter hoog; en het smalterecord gaat ook zonder enige twijfel naar Cornwall - of strict genomen naar Devon. Een ander verschil is dat Ierland consequent voorzien is van expliciete maximum-snelheidsborden; in Cornwall moet je er naar raden.
• Scones: de room in Ierland neigt naar slagroom (en dient dan ook óp de jam gedeponeerd te worden), in Cornwall is het clotted cream (over de volgorde jam/cream heb ik al bericht, zie gisteren).
• Schaal. Een belangrijk verschil: Ierland is grootschaliger, Engeland is kneuteriger. Het is maar waar je van houdt. Er is misschien ook wel een verband met het volgende item:
• Rijkdom. Arm Ierland, rijk Engeland is het overheersende thema. Het komt er eigenlijk op neer dat Ierland eeuwenlang door de Engelsen is uitgebuit; toen ze tijdens de hongersnood ook nog eens mochten kreperen hadden de Ieren er genoeg van. Cornwall is duidelijk al honderden jaren in goeden doen; vast en zeker is daar ook armoede, maar het springt niet in het oog. Eigenlijk maakt alles een nette indruk, misschien wat vervallen hier en daar, maar dan een rustiek verval.
• Taal. Weliswaar wordt zowel in Ierland als in Cornwall overal Engels gesproken, maar de Ieren hebben er een punt van gemaakt om alle openbare teksten ook in het Keltisch te vertalen. Naar verluidt leert iedereen Keltisch op school, al wordt het vrijwel nergens nog als levende taal gebezigd. In Cornwall zie je hier en daar Cornish, maar dat is echt een uitzondering.
  
• Kastelen. Eigenlijk kent Cornwall er weinig, maar dat ligt anders als je oostelijker in Engeland bent. Toch wint Ierland het op dit punt ook in die vergelijking hands down, de 3500 kasteeltorens die er ooit stonden geven blijk van een roeriger verleden, dat natuurlijk ook in verband staat met het item rijkdom hierboven. Het zijn er zoveel dat de kaart niet eens een poging doet volledig te zijn, soms kom je middenin een veld een halve toren tegen met een enkel bordje er bij. En er zijn er ook nog flink wat in goede, en zelfs bewoonde staat, waarvan we er als ik goed tel negen bezocht hebben. "Bewoonde staat" betekent dan weer wel dat het ruïnegehalte te laag is om door ons echt gewaardeerd te kunnen worden.
• Paden, om precies te zijn wandelpaden. Volle punten voor Engeland: de right-of-way wetgeving heeft z'n werk gedaan. Enig verband met het item schaal hierboven bestaat vast ook; maar heel Engeland, en niet alleen Cornwall, staat terecht bekend om zijn schilderachtige public footpaths, en dan zit je op een oppervlak van ruim 2x Ierland.
  
• Weer. Een deel van de faam van Ierland ligt in het niveau van nattigheid. Elk van de drie Ierland-boeken die ik van Margrieta voor mijn verjaardag kreeg heeft neerslag als regelmatig terugkerend thema. Onze ervaring op dit punt gaat daar lijnrecht tegenin: we hebben in Ierland aanmerkelijk meer zon gehad dan in Cornwall, en maar twee korte buitjes. Toeval uiteraard, maar dat doet er niet toe: ik rapporteer hier van onze ervaringen, en niet van algemeenheden.

Opnieuw een propellorvliegtuigje

Intussen zijn we allang vertrokken uit Exeter, opnieuw met een propellorvliegtuigje. Vlucht en landing verlopen voorspoedig, en onze koffers zijn eerder op de band dan wijzelf. Ik kan me niet herinneren dat al eens meegemaakt te hebben. We kopen snel nog een broodje bij de AH op Schiphol, en dan scheiden zich abrupt onze wegen. Margrieta's trein vertrekt twee minuten eerder, zij reist via Zwolle. Beiden hebben we een 1e-klas ticket via een NS-aanbieding, dat zit wel zo rustig.

Over drie dagen zien we elkaar weer; goodbye for now!